ก้าวที่ ยี่สิบสาม

สวัสดีค่ะ ไม่ได้เขียนตั้งนานแหนะ เหตุผลก็ไม่ใช่เพราะว่า ยุ่ง หรือเรียนหนักอะไรเลยค่ะ อันที่จริง(ที่คิดว่าเป็น)เรื่องดีดี ในหัวก็พอมีอยู่บ้าง..แต่วิธีการถ่ายทอดเนี่ยสิที่ไม่มั่นใจจะเขียนจะพิมพ์หรือพูดให้ใครได้รับรู้ สักเท่าไรเลย ถ้างั้น ก็มีแต่มุกอาม่าเนี่ยแหละเนาะ พอจะขำขำไปได้บ้าง

ปอย : อาม่าเป็นยังไงบ้าง สบายดีมั้ย (ปอยไปฝึกงานต่างจังหวัด โทรคุยกับอาม่าน่ะค่ะ)

อาม่า : ก็ดี วันนี้ไปไหว้ "ปุงเถ่ากงม่า" มาแต่เช้าแล้ว

ปอย : ให้เฮียพาไปมาแล้วเหรอม่า (เฮีย= พี่ชายน่ะค่ะ)

อาม่า : โฮ้ย อีไม่อยู่บ้านหรอก หัวค่ำยังนอนอยู่เลย ตื่นเช้ามาก็ไม่อยู่ ออกไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วมั้ง ไม่ค่อยจะกลับบ้านเลย บอกอีแล้วนะว่าจะให้อีไปส่งให้ไปไหว้ด้วยอีก็หนีไปแล้ว( บ่นๆๆ )

ปอย : เอาน่า มันก็เป็นของมันแบบนี้แหละ ปล่อยวางไปเถอะ

อาม่า : ปล่อยเหรอ เหอะๆ

ปอย : อือ ปล่อยมันไปเถอะ

อาม่า : อั๊วยังไม่ได้จับอีไว้เลย อีก็ไปของอีเองแล้ว จะให้ปล่อยอะไรล่ะ อิอิ

ปอย : ง่ะ.. (เมื่อกี้ยังโกรธอยู่เลย ทำไมยิงมุกเร็วจัง)